Opus49

JIll Lawson & Eliot Lawson

2010-10-02T22:09:00.007+02:00

Aanstaande zaterdag verwelkomt Opus 49 het duo Lawson & Lawson. Wilt u alvast even kennis maken met Jill en Eliot?

Om het Virtual concert Eliot te bekijken klik hier.

Andrea Voets: Rhapsody for Harp (Grandjany)

2010-04-07T11:30:00.014+02:00

Op 24 april a.s. is Andrea Voets te gast in Opus 49. Ik zag Andrea aan het werk in de De Negen Muzen in Brugge. Ik kan u vertellen dat dit bijzondere instrument niemand onberoerd laat.

StapVoets is de titel van het concert dat Andrea brengt met naamgenote Isabel Voets. Isabel is woordkunstenares en was reeds te gast in Opus 49 met trio Anna-Belle.

Als u van woord en harp houdt, mag u StapVoets niet missen !

Bekijk hier een aantal video's op Andrea's YouTube kanaal. Een voorproefje op het concert van 24 april kunt u hieronder bekijken:

Robert Gupta: Music is medicine, music is sanity | Video on TED.com

2010-03-26T22:45:00.003+01:00

Arthur Japin

2010-01-15T12:08:00.007+01:00

'Un Difetto Splendido' is geïnspireerd op de roman 'Een schitterend gebrek' van de Nederlandse auteur Arthur Japin.

Babs Assink ging met de krant naar Arthur Japin en zij bespraken de kop van de dag over audioboeken. Bekijk het fragment hieronder (bron: Who's next):

Japin was ook te gast in Villa Felderhof waar hij vertelde over 'De Overgave'.

Klik op de link om het fragment te bekijken.

http://www.youtube.com/watch?v=wb_Lk4gYjII

U kunt meer lezen over Arthur Japin op www.arthurjapin.nl

Classical music with shining eyes

2009-11-05T14:27:00.004+01:00

Dirigent Benjamin Zander deelt zijn passie voor klassieke muziek. Zijn unieke visie op klassieke muziek is zonder meer aanstekelijk.

bron: TEDBlog (Recorded March 2008 in Monterey, California. Duration: 20:46.)

'Muziek en emotie' een nieuw boek van Jef Geeraerts

2009-10-08T13:45:00.005+02:00

Jef Geeraerts heeft een passie voor klassieke muziek. In zijn nieuwe boek 'muziek en emotie' vertelt de schrijver waar die passie vandaan komt. Op 7 oktober was hij bij radio Klara te gast.

U kunt naar het fragment luisteren via onderstaande link.

['Muziek en Emotie', Jef Geeraerts. Meulenhoff/Manteau 2009]

bron: Klara.be

http://www.klara.be/cm/klara/1.104-searcharticle?directarticle=1.85406&article=1.85406

Feuillets d' album -Veronika Iltchenko, piano

2009-10-02T19:02:00.004+02:00

Opus 49 zet een nieuw concertseizoen in met een pianorecital van Veronika Iltchenko.

Een toelichting bij 'Feuillets d'album':

Fryderyk Chopin (1810-1849) was een Poolse componist en virtuoos pianist uit de romantiek, die op twintig jarige leeftijd uitweek naar Parijs. Wegens politieke ontwikkelingen in Polen, dat in 1830 tevergeefs in opstand kwam tegen de Russische bezetters, kon hij nooit meer terug naar zijn geboorteland en bleef, zoals veel andere Polen, als balling in Frankrijk. Zijn oeuvre vormt een persoonlijke synthese van Pools-traditionele en West-Europese klassieke elementen Het bestaat bijna geheel uit composities voor solo piano. Hoewel vele daarvan technisch zeer veeleisend zijn, karakteriseert zijn stijl zich door het benadrukken van subtiele nuance en expressieve diepte. Zijn werk vormt één van de hoogtepunten van de romantische pianomuziek. 2010 wordt het Chopin jaar, omdat het dan 200 jaar zal geleden zijn dat deze begaafde en bevlogen pianist en componist werd geboren.

Alexander Scriabin (1872-1915) werd sterk beïnvloed door Frédéric Chopin, zeker in zijn vroege werken. Later voltrok zich een omwenteling in zijn composities naar de nieuwe Russische toonkunst, die ook anticipeerde op de Tweede Weense School -Berg, Schönberg, Webern- en eveneens op latere richtingen in het Westen, zoals die van Messiaen, Ligeti, en Stockhausen. Deze combinatie maakte Scriabin tot een van de vooruitstrevendste Europese componisten ten tijde van de twintigste eeuwwisseling.

Na Scriabin’s overlijden gaven in het Westen allereerst Sergei Rachmaninov (1873-1943) en later o.a. Horowitz ruimere bekendheid aan zijn pianowerken. Rachmaninov geldt als een van de belangrijkste pianisten van de 20e eeuw en was als componist voortzetter van de Russische laatromantiek. Rachmaninov is tegenwoordig bekend om zijn fascinerende pianomuziek, die de reputatie heeft technisch zeer uitdagend te zijn en die sterk is beïnvloed door Chopin.

Arno Babadjanian’s muziek is een geslaagde synthese van de Armeense en de romantische traditie. Zijn werk is dan ook helder, gevoelig èn ritmisch. Hij was niet enkel een gevierd componist in Armenië en in de rest van de toenmalige Sovjetunie, maar ook een briljant pianist. En dat blijkt ook uit de pianomuziek die hij heeft gecomponeerd. Veronika Iltchenko speelt ondermeer Zes Schilderijen, gecomponeerd kort voor zijn dood in 1983. Zijn oeuvre omvat nog andere hoogtepunten, zoals het Pianotrio, -voor het eerst uitgevoerd in 1953 door David Oistrakh - viool, Sergei Knushevitsky - cello en Arno Babadjanian –piano en een Celloconcerto -geschreven voor Rostropovitsj. Zijn werken krijgen eindelijk ook buiten de voormalige Sovjetunie de aandacht die ze verdienen. De CD die Veronika Iltchenko in 2008 heeft opgenomen met zijn werk – EMS VI001- werd enthusiast ontvangen door de pers.

Intermezzo: Naturally 7 : Vocal Play

2009-09-25T10:44:00.004+02:00

Het concept van 'a cappella' is u allicht bekend. Maar Naturally 7, een gezelschap uit New York drukt daar een eigentijdse stempel op en noemt hun stijl 'Vocal Play'. Hun stijl kenmerkt zich door het gebruik van human beatboxing (imiteren van instrumenten of percussie met de stem. Een fenomeen dat uit de hip hop cultuur groeide). In 2007 stonden zij op het Montreux Jazz festival.

Save the date : 10 oktober 2009!

2009-08-25T21:14:00.002+02:00

Na een lange pauze (vanwege studie en Opus 49 zomerstop) is het Opus blog weer actief.

Het volgende concert bij Opus 49 gaat door op zaterdag 10 oktober 2009. Binnenkort, vertel ik wat meer over het programma.

Heeft klassieke muziek nog toekomst?

2009-04-21T22:13:00.012+02:00

Dat menig mens zich zorgen maakt om de toekomst van de klassieke muziek is een publiek geheim. Maar hoe deze crisis moet worden aangepakt is onduidelijk. Gelukkig wordt er druk gedebatteerd waarbij de emoties soms hoog oplopen. Ik doe een duit in het zakje.

Het grote probleem is dat het concertminnende publiek ouder wordt en niet wordt aangevuld door een jonger publiek. Dat betekent ook dat fondsen verzamelen geen evidentie is. Jongeren die willen investeren in Kunst doen dat niet noodzakelijk in klassieke muziek.

Wat men zich moet realiseren is, dat ook in de culturele sector wij niet langer in een top-down maatschappij leven maar in een bottom-up cultuur. Dat wil zeggen dat er moet worden nagedacht over hoe aan de behoeftes van het publiek kan worden voldaan waarbij ook een jonger publiek wordt aangesproken. Dat wil niet zeggen dat er concessies moeten worden gedaan in kwaliteit. Informeren zonder daarbij belerend of betuttelend te zijn. Bijvoorbeeld: Muzikanten bij Opus 49 geven zelf een kleine toelichting bij de stukken die zij spelen. Op die manier krijgt het publiek weer voeling met de muzikant. Muzikanten die zich ook voor andere muziekgenres interesseren zullen beter kunnen inspelen op de interesses van een jonger publiek. Technologie stelt ons in staat om op meerdere manieren directer contact met dat publiek te leggen, maar daar wordt nog te weinig gebruik van gemaakt. Het moet met name gaan om het mobiliseren van jonge mensen. Als je wil dat een jong publiek open staat voor een traditionele kunstvorm dan zul je die moeten verpakken op een manier die een jonger publiek aanspreekt. Niet te vergeten is het financiële plaatje: verandering kost geld. Er zijn zeker voldoende uitdagingen voor klassieke muziek. Ik ben er mij van bewust dat dit geen gemakkelijke opgave is. Maar het alternatief, dat klassieke muziek over een 50 of 100-tal jaar tot een dode taal is gereduceerd, is zeer onwenselijk.

Interessante blog over 'the future of classical music' van Greg Sandow, componist en muziek criticus verbonden aan de Juilliard School http://www.artsjournal.com/sandow/

Is That in Your Job Description, Maestro?

2009-04-06T23:16:00.016+02:00

Dirigent David Robertson bracht een meerdaags bezoek aan New York. Daar dirigeerde hij afgelopen zaterdag in Carnegie Hall het St.-Louis Symfonieorkest. De vijfde symfonie van Sibelius had voor de luisteraars al memorabel geweest. Maar toch was dat niet voldoende om de klassieke muziekwereld op stelten te zetten. Op vrijdagavond stond 'Frankenstein' van HK Gruber op het programma. En dat ging niet onopgemerkt voorbij...

Robertson had een verrassing in petto: kazoo spelen en zelf zingen. U leest het goed, een zingende en fluitspelende dirigent. Door noodweer had de vlucht van Gruber, de componist en tevens zanger, vertraging opgelopen en de man arriveerde nooit op zijn bestemming. Robertson kon niet anders dan na een vluchtige repetitie in de coulissen de zangpartij voor eigen rekening te nemen. Met een strak gezicht zong hij 'Frankenstein is dancing with the test-tube lady'. De muzikanten van het St.-Louis waren in ieder geval onder de indruk van de durf en veelzijdigheid van hun dirigent. Never a dull moment....

bron: http://www.nytimes.com/2009/04/06/arts/music/06symp.html

YouTube Orchestra

2009-03-05T15:27:00.018+01:00

Technologie, en met name internet, speelt een grote rol in de hedendaagse muziekwereld. Daar is You Tube een sprekend voorbeeld van.

In december vorig jaar lanceerde YouTube haar zoektocht naar muzikanten voor het 'YouTube Symphony Orchestra'. Componist Tan Dun (o.m. bekend van de muziek bij de film Crouching Tiger, Hidden Dragon) schreef voor de gelegenheid "The Internet Symphony: Eroica". Muzikanten konden filmpjes insturen met hun vertolkingen van het werk.

Zoals het in een internet community hoort, mocht de bezoeker stemmen op de kandidaten. Het eindverdict lag bij een professioneel panel voorgezeten door dirigent Michael Tilson Thomas. Bij de winnaars zijn 1 Belg en 3 Nederlanders. Zij spelen met dit unieke symfonisch orkest op 15 april in Carnegie Hall.

Air and Simple Gifts : muziek bij de inauguratie

2009-01-20T20:03:00.022+01:00

Het zal u niet zijn ontgaan. Omstreeks 18.00 uur legde Barack Obama de eed af als 44ste President van de Verenigde Staten.

Muziek speelde al een belangrijke rol tijdens de presidentiële campagne. Afgelopen zondag vierden talrijke muzikanten de komst van de nieuwe president. Waarom is muziek zo belangrijk voor mensen? Muziek maakt deel uit van de identiteit van mensen. Muziek is 'balsem voor de ziel'. Het heeft de kracht te boeien, te ontroeren, te ontspannen en te verenigen. Muziek smeedt banden tussen mensen daar waar woorden ophouden.

Ik ben nog nooit iemand tegengekomen die vol overtuiging zei: "muziek, neen daar houd ik echt niet van, Ik luister nu eigenlijk nooit naar muziek". Andere kunstvormen negeren kan echter wel. Muziek kan je alleen of in groep beluisteren of beleven. Voor elke stemming bestaat een favoriete artiest. Muziek spreekt in essentie tot de ziel. Dat lijkt haaks te staan op het feit dat muziek ook een commercieel product is.

Ter gelegenheid van de inauguratie schreef filmcomponist John Williams "Air and Simple Gifts". Dit stuk werd uitgevoerd door Yo-Yo Ma, Itzhak Perlman, Anthony McGill and Gabriela Montero (zie eerdere cd-tip op dit blog). U kunt het fragment hieronder bekijken.

That's Opera - Tentoonstelling in Tour & Taxis, Brussel

2008-12-07T20:12:00.004+01:00

Met de Kerstvakantie voor de deur wil ik u deze tip voor een daguitje niet onthouden.

De reizende tentoonstelling 'That's Opera' neemt u mee doorheen 200 jaar Italiaanse muziek.

U kunt deze tentoonstelling bezoeken tot maart 2009.

Bezoek voor meer informatie de website : http://www.thatsopera.com/nl/home.html.

Te gast bij Wibi Soerjadi op landgoed ‘De Wulperhorst’

2008-12-03T23:44:00.007+01:00

Dinsdag 18 november waren wij te gast bij Wibi Soerjadi op zijn landgoed in Zeist. Ter gelegenheid van het 150-jarig jubileum van dit imposante landgoed, gaf Soerjadi een reeks huisconcerten. Deze formule doet natuurlijk denken aan ons eigen muziekinitiatief Opus 49.

De grote entree van het landhuis deed dienst als concerthal. Twee concertvleugels stonden in het midden zij aan zij opgesteld, zodat het publiek er rond kon plaatsnemen. Het publiek was niet het standaard Amsterdamse Concertgebouwpubliek, maar veeleer muziekliefhebbers die op zoek waren naar een laagdrempelige vorm van muziekbeleving. Ook daar vonden wij een aanknopingspunt met Opus 49.

Bij ontvangst kregen wij van de gastheer te horen dat Wibi enkele dagen tevoren zijn enkelbanden had gescheurd bij een lelijke val. Zijn dokter had hem stellig afgeraden om die avond te spelen. Maar ‘the show must go on’ moet Wibi hebben gedacht. Enkele minuten (en pijnstillers) later, pikkelde hij vrolijk op krukken binnen. Zijn goedlachsheid was in ieder geval intact gebleven. Het recital ving aan met eigen werk: ‘Bellezza’ en ‘Dance of Devotion’. Uit zijn eigen composities blijkt o.a. dat Soerjadi een zwak heeft voor filmmuziek. Het eerste deel werd afgesloten met een puike Grande Polonaise Brilliante Opus 22 van Chopin.

In de pauze kon het publiek even verpozen in één van de vele salons die het statige landhuis rijk is. Zoals bekend is Soerjadi een Disneyfan: het verbaast niet dat tussen de antieke stukken hier en daar een Disneyfiguur of -attribuut staat.

Terug naar de muziek. U vraagt zich allicht af waarom er dan twee piano’s stonden? Na de pauze stelde Wibi zijn broer Ardjoena voor. Deze is dirigent en zou met Wibi samen het pianoconcerto opus 23 nr. 1 in bes van Tchaikovsky spelen. De gehele orkestpartij was door Ardjoena getranscribeerd voor piano. Bij de uitvoering zat ik op het puntje van mijn stoel. De vertolking van dit werk was buitengewoon.

Wibi is een veelzijdig pianist: hij kan doseren en enkele momenten later overdonderen. De virtuositeit, de klankkleuren, de uithouding en techniek zijn maar enkele van zijn kwaliteiten. Deze pianist is speels en toegankelijk in de omgang maar achter zijn piano bloedserieus. Dat siert hem.

Soerjadi wil niet in een hokje worden gestopt en haakt ook aan bij andere muziekstijlen. Denk daarbij aan zijn samenwerking met de Haagse rockband Di-rect of aan zijn optreden op Games in Concert 3 waarbij hij thema’s van videospellen bewerkte voor piano. Puristen doen dit misschien af als commercialiteit maar voor mij geeft dit eerder blijk dat Soerjadi als muzikant zichzelf probeert te verrijken. Zijn nederigheid zet aan om te vernieuwen. Uiteindelijk onderneemt Wibi zaken waar hij plezier aan beleeft en blijft daarbij zichzelf.

Dat is volgens mij Wibi’s grote kracht: het feit dat hij door zijn specifieke interpretaties een eigen stempel kan drukken op de klassieke muziek. Wibi Soerjadi een groot muzikant ? Ongetwijfeld!

www.soerjadi.com

Ik, Sergeï Prokofiev

2008-11-14T20:08:00.033+01:00

In het tweede deel van het concert 'Ik, Sergeï' is Prokofiev de spilfiguur.

"Romeo en Julia voor het afscheid" uit het ballet "Romeo en Julia" op.64

Prokofiev koos uit de balletscore tien stukjes die hij in 1937 zelf voor piano solo herwerkte. ‘Romeo en Julia voor het afscheid’ verdrinkt in melancholie zonder sentimenteel te zijn. Nummer 10 correspondeert met 'Romeo and Juliet (Juliet’s bedroom)'.

Hieronder het fragmentje 'Juliet’s bedroom' uit Prokofiev's wereldberoemde ballet:

Ann en Veronika sluiten de avond af met werk voor cello en piano : Sonate op.119

Op het einde van zijn leven componeerde Prokofiev in 1949 de bekende Sonate in C majeur. Deze sonate bestaat uit drie bewegingen: Andante grave – Moderato - Allegro ma non troppo: een klassieke sonatevorm. In 1950 voeren pianist Sviastoslav Richter en cellist Mstislav Rostropovich het werk - op vraag van Prokofiev - voor de eerste keer uit.

Cd-tip bij het concert ‘Ik, Sergeï’: Rhapsody – Gautier Capucon & Gabriela Montero (Virgin Classics 2008).

Gautier Capuçon (cello) & Gabriela Montero (piano) brengen een intense vertolking van meesterwerken van Rachmaninov & Prokofiev oa. Vocalise en Sonate op. 119.

Indien u I-Tunes op uw computer hebt geïnstalleerd kunt u hier klikken om fragmenten van dit album te beluisteren.

Ik Sergeï, Rachmaninov - concert 29 november a.s.

2008-11-09T13:45:00.012+01:00

Op 29 november presenteert Opus 49 ‘Ik, Sergeï’. Een programma met Sergeï Rachmaninov en Sergeï Prokofiev in de hoofdrollen.

Het eerste luik beslaat werk van Rachmaninov.

Vocalise is een conceptwerk van de componist. Het werk werd voor piano en zang geschreven. Het bijzondere aan deze compositie is dat de zangpartij niet uit tekst bestaat maar uit klanken : aah’s en ooh’s. Vocalise is bewerkt voor solo-instrumenten en zang. Ann en Veronika zullen u de cello en piano versie brengen.

Etudes-tableaux omvat Op. 33 en Op. 39. Rachmaninov probeerde in deze werken beelden te schilderen. De uitvoerder mag daarbij zijn verbeelding laten spreken. Opus 39 werd in 1917 gecomponeerd en laat een andere Rachmaninov zien. Etudes-tableaux werd onder meer opgenomen door Helene Grimaud en Nicolas Lugansky. Veronika speelt voor u Op. 39 no 2 dat ook bekend staat als “ the sea and the seagulls”.

Prelude Op. 3 no 2 is ongetwijfeld één van Rachmaninov’s bekendste composities. Het werk maakt deel uit van 5 “morceaux de fantaisie” uit 1892.

Rachmaninov’s beroemdste woorden zijn onder meer : "Music is enough for a lifetime, but a lifetime is not enough for music."

Pianist Lang Lang vertelt over Rachmaninov, de pianist:

Volgende keer meer over Prokofiev

Filmmuziek? Dat is achtergrondmuziek...

2008-10-23T20:31:00.033+02:00

Wie kent niet het doordringende thema van Schindler’s List of de James Bond-themamuziek. En toch wordt filmmuziek bestempeld als achtergrond muziek. De rol van muziek in een film is echter vele malen groter. Een goede soundtrack draagt bij tot het overbrengen van het verhaal op het publiek en kan een zelfstandig bestaan leiden. Geen film is nog denkbaar zonder een soundtrack. Maar waarom wordt dan zo weinig naar filmmuziek geluisterd?

Het uitgangspunt van filmmuziek blijft de klassieke muziek en in hoofdzaak in haar narrative functie. Maar de thema’s worden in een hedendaags kleedje gestopt en elektronische instrumenten complementeren het klassieke orkest. Dat is niet verwonderlijk, want de muziek en de film geven beiden de tijdsgeest weer. Componisten werken vaak met een thema of leitmotiv voor een bepaald filmkarakter, een gebeurtenis, een plaats en dit in overeenkomst met de klassieke muziek. Technisch gezien is het schrijven van een soundtrack een ware uitdaging en dat is nog een understatement. Tijdens het ‘spotting proces’ onderhandelt de regisseur met de componist over welk soort muziek hij bij de film wil. Dat betekent ook dat de componist beperkt is in zijn artistieke vrijheid. Er zijn regisseurs die reeds lang op voorhand een componist bij hun plannen betrekken. Maar als het echt om componeren gaat, met de beelden erbij, dient de componist te presteren in drie tot zes weken. Dit omvat het bekijken van de ruwe montage van de film tot het werkelijke opnemen van de muziek met een orkest. Andere obstakels zijn de producer en de filmstudiobonzen die een thema of zelfs de gehele score kunnen verwerpen vanuit commerciële overwegingen. Over de verdiensten van filmmuziek wordt nogal wat afgetwist.

Sommige critici geven filmmuziek een plaatsje in het canon van de klassieke muziek, terwijl anderen diezelfde muziek beschouwen als flauwe afkooksels van wat de grote klassieke componisten hen reeds voordeden. Deze kritiek kan worden weerlegd door het feit dat de componist vaak te weinig tijd krijgt voor het eigenlijke componeren. Zelfs een groot talent als John Williams zal dan moeten terugvallen op het recycleren van thema’s. In een tijd waarin de klassieke muziek moet knokken voor een plaatsje in de competitieve muziekindustrie ziet zij zich gesterkt door de filmmuziek. Deze muziek houdt vast aan de klassieke regels van compositie, waarbij de hoofdrol voor het orkest is weggelegd, zonder dat het vasthouden aan traditie een restrictie oplevert.

De laatste decennia heeft dit genre een grote evolutie gekend en zich tot zelfstandige kunstvorm ontpopt. Film is een dynamisch medium wat een positieve invloed uitstraalt op de filmmuziek. Ook videogames worden tegenwoordig voorzien van volledig georkestreerde soundtracks. Op het filmfestival in Gent wordt jaarlijks de World Soundtrack award uitgereikt met bijgaand exclusief concert met een live filharmonisch orkest. Ik verzeker u dat het live horen van de muziek van de film ‘Gladiator’ door componist Hans Zimmer, een beklijvende ervaring is!

Bekijk onderstaand filmpje als illustratie. Componist John Powell vertelt er over het schrijven van de muziek bij de blockbuster 'the bourne supremacy'.

Geïnteresseerden kunnen een kijkje nemen op twee uitgebreide websites:

www.soundtrack.net

www.scoringsessions.com

Welkom!

2008-10-19T13:26:00.001+02:00

Dag beste bezoeker,

Op deze blogspot wil ik jullie regelmatig op de hoogte stellen van gebeurtenissen op artistiek vlak. Concerthuis Opus 49 stelt vooral jong (klassiek en jazz) talent in de kijker. Ik zal hierbij aanknopen door aandacht te besteden aan binnen-en buitenlands talent.

Kortom, ik probeer een selectie te maken uit het grote aanbod cultuur dat verschijnt.